Relatie en Depressie
Lezen is vrij, voor het grootste gedeelte van dit forum.
Wil je meedoen, wordt dan lid door je te registreren.
Activeer je lidmaatschap via de mail die je krijgt en log in.

Relatie en Depressie

Depressief of een depressie? Voor ieder, die hiermee te maken krijgt.Wat voor depressie dan ook.
 
IndexIndex  PortalPortal  FAQFAQ  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen  

Deel | 
 

 Roken.

Ga naar beneden 
AuteurBericht
Maria
Admin
avatar

Aantal berichten : 1256
Woonplaats : Zeeland
Registration date : 29-12-08

BerichtOnderwerp: Roken.   17/4/2009, 14:44

Deze topic over roken uit het oude MSN forum, wilde ik jullie niet onthouden.
Blijft actueel.

Van: leen'tje (Oorspronkelijk bericht) Verzonden: 3-12-2006 12:57
Hey,
ik vroeg me eigenlijk af of er veel van jullie rokers zijn. Ik merk bij mezelf dat ik veel meer rook als ik derpessief ben. Is dat bij jullie ook het geval? Misschien is dit niet zo vreemd omdat je dan minder actief bent en roken is zo een makkelijke passieve activiteit.
Groetjes, Leentje

Van: mirca7 Verzonden: 12-10-2007 15:58
Hoi Allemaal,
Als ik depri ben steek ik de een bijna met de ander aan ik zou ze opeten bij manier van spreken en zeggen dat ik ooit 6 jaar gestopt was met roken en door een terug opname van verschillende maanden gewoon terug begonnen zonder er echt bij na te denken en nu heeft m'n huisarts gezegd dat ik er nu beter niet kan mee stoppen omdat ik zo al dikwijls de muren op loop en de meest mensen die depri zijn en roken hebben dit wel dat heb ik ook gezien bij m'n opname
Groetjes
mirca7

Van: mariakat11 Verzonden: 12-10-2007 17:50
Het is met roken hetzelfde als met de meeste verslavingen.
Je begint eraan, om wat ook voor reden.
Maar eenmaal verslaafd heb je het nodig daar het de gevoelens wat afdempt.

Als je jezelf niet kent zonder nicotine in je lijf heb je ook niet leren omgaan met die gevoelens.
En zullen ze dus altijd heftig zijn.
Zo heftig dus dat je weer die sigaret nodig is.

Stoppen als je in wat rustiger vaarwater zit is het minst moeilijk.
Maar zegt nog niet dat je er ook vanaf bent.
Pas als je die moeilijke heftige gevoelens, waarvoor je altijd weg wilde lopen, doorleeft zonder nicotine, dan kun je misschien zeggen dat je het voortaan redt zonder die sigaret.

Maar dan moet je elke keer weer bij heftige situaties jezelf voorhouden, dat je er niet meer voor wil wegvluchten.
Dat overkomt mij nu na 4 jaar stoppen nog regelmatig.
Ik vecht dan niet meer tegen de drang om een sigaret te pakken, maar wel nog steeds tegen de hevige drang om weg te vluchten van mijn gevoelens.
Dat realiseer ik me nu steeds, sinds ik een hele tijd gestopt ben.

Van: windipje Verzonden: 13-10-2007 2:44
hallo leentje,
ik herken me hierin. ik rook zelf ook te veel. en volgens mij roken de meeste mensen met psychische stoornissen.
enkele jaren ben ik een tijdje opgenomen geweest en daar viel het ook op dat alle patiënten met een psychisch probleem rookten.
het vervelende bij mij is dat ik bipolair ben en geregeld dag en nacht rook. gaat veel geld aan op. maar tijdens mijn dips lig ik meestal verdwaasd en apathisch in bed of zetel dus dat zal dan wel compenseren zeker.
als je ooit van plan bent te stoppen laat dan iets weten dan doe ik misschien mee.
groetjes,
windipje

Van: TurbulentFriedel Verzonden: 13-10-2007 16:33
Ik was vorig jaar in april gestopt met roken met een lasertherapie. Ik heb dat welgeteld 3 maanden volgehouden. Toen is Mieke terug bij ons ingetrokken en de stress was zodanig groot en ik onhandelbaar dat mijn man naar de winkel getrokken en terug een pakje cigaretten gekocht heeft. Ben toen wel een heel stuk gekalmeerd. Nu zeg ik als ik 60 ben stop ik terug met roken want dat staat niet voor een oudere vrouw maar ze lachen er hier is mee. Ik ben al zo dikwijls gestopt en telkens terug begonnen. Ooit heb ik het eens 8 jaar uitgehouden tot die bewuste dag dat ik van de trap viel mijn voet brak Die is nadien geopereerd en beginnen zweren tot en met. Ik lag dus met open gipsschelp op de zetel. Mijn mama zat naast mij te roken en ik heb toen gezegd geef mij een cigaret of ik spring door de raam. Ze heeft dat toen gedaan en zo ben ik dus na 8 jaar terug begonnen. Ik heb dat nog een jaar kunnen verstoppen voor mijn man maar toen is hij erachter gekomen en heeft daarop gezegd dat ik hopeloos ben. Moet hem wel gelijk geven. Veel rook ik echter niet nl max 10 soms 12 cigaretjes op een dag hangt er vanaf hoe vroeg ik ben opgestaan. 's Morgens rook ik het meeste in de namiddag minder en 's avonds bijna niet. Tussen 18 en 24 uur maximum 3 cigaretjes. Het is juist als ik ruzie met mijn man of dochter dat ik direct naar cigaretten grijp en bijna niet kan stoppen. Ik hoop dat je er iets mee bent groetjes Friedel

Van: mariakat11 Verzonden: 13-10-2007 20:32
Windipje en Friedel.
Ik moet toch lachen.
Jullie schrijven toch met zelfspot en humor.
Zeker ook met zelfkennis.
Ieder die zegt:
"Als..............dan................stop ik."
Heeft het moeilijk als die tijd komt.

Waarom niet hier nu samen direct stoppen en alle steun krijgen hier.
In elk geval van mij.
Emoties en moeilijkheden zijn er toch wel, nu.
Laat het dan maar klappen ook.
Thuis en hier.
Het thuisfront kent toch ook al wel het klappen met de zweep.
Ik weet wat het was bij mij, en is, nog steeds af en toe.
Probeer het samen!!!!!!!!!!!!!!!!!

Van: x_a_n_t_i_a Verzonden: 13-10-2007 22:10
ja, ook ik ben roker, hetzij dan dat ik 20j geleden ben overgeschakeld op sigarillo's (schijnt minder minder schadelijk?...). of het iets met depressie te maken heeft weet ik niet, wel met zenuwen en zenuwachtig zijn. Als ik probeer te minderen of stoppen ga ik aan het vreten... en moet nu reeds 7kg vermageren...is dus ergens een gulden middenweg zoeken. Als astma-patiënt krijg ik ook steeds te horen dat ik moet stoppen, maar wat heb je nog aan je leven als je niets meer mag en wat je mag je niet meer kunt...?
Grtjs. Marc

Van: ElisabethCat Verzonden: 13-10-2007 23:13
Ha Marc, ik herken dat wel. Soms gooide ik m'n shag in de vuilnisbak en nam mezelf voor nooit meer te roken, maar een uur later was ik dat al vergeten en haalde het pakje er dan weer uit, omdat ik er gewoon niks aan vond zonder m'n shaggie.
Heel vaak had ik me voorgenomen te stoppen, maar net zo vaak begon ik weer.
Net als Friedel zei m'n omgeving dat ik hopeloos was.
Het was dat ik veel moest hoesten, en steeds uit de kerk ging, omdat ik niet iedereen wilde storen met m'n gehoest, dat ik uiteindelijk echt gestopt ben.
Weliswaar met Nicotinell kauwgom.
In het begin bleef alles draaien om die sigaret, later om die kauwgom, maar toen kwam de ervaring dat het een cirkelredenering is. Je voelt je gespannen, omdat je verslaafd bent aan nicotine. De oplossing is een sigaret. De nicotine zorgt ervoor dat je opnieuw gespannen wordt, wannneer je geen nicotine hebt.
Ik heb de hoeveelheid nicotinell (in de kauwgum) afgebouwd, tot ik er niet meer aan dacht. Daarna voelde ik me heel rustig. Het was wel een heel proces.

Dit zeg ik nu, omdat jij zegt;
"maar wat heb je nog aan je leven als je niets meer mag en wat je mag je niet meer kunt...?"
Elisabeth

Van: ElisabethCat Verzonden: 13-10-2007 23:27
Dat vreten houdt vanzelf op. Ik ben toen trouwens 15 kilo aangekomen en heb mezelf wel eerst de tijd gegeven om helemaal van deze verslaving af te zijn, voordat ik met lijnen begon. Het snoepen is ter vervanging van. Wanneer je geen vervanging meer nodig hebt, houdt dat snoepen ook vanzelf op.

Van: shaqquinna Verzonden: 14-10-2007 9:30
onder het genot van een bakkie koffie en natuurlijk...hoe kan het ook anders....een sigaretje geef ik hier ook een reactie op.....
Ik zal jullie vertellen dat ik dus gewoon al 19 jaar gestopt was met roken maar door alle spanningen en door de depressie ben ik dus gewoon weer gaan roken.....
stom,stom,stom....dat weet ik....maar als ik erg gespannen ben word ik er gewoon even rustig van en dat is waarom ik weer ben gaan roken....
Het gaat sinds twee a drie weken heel goed met me....gebruik geen anti meer want daar kwam ik steeds verder mee in de penaire en nu heb ik oxazepam drie per dag en het gaat steeds beter met me......ik ga morgen zelfs weer even een paar uurtjes meedraaien op mijn werk sinds een half jaar.....en dat roken????
Ik hoop dat als ik de draad weer heb opgepakt en het goed blijft gaan en minder spanningen heb op mijn levenspadje dat ik dat weer weg kan gaan laten......
Ik wens jullie allemaal heeeeeellll veeeeeelllll sterkte toe ....
Knuffels Shaqquinna

Van: x_a_n_t_i_a Verzonden: 14-10-2007 13:01
zo simpel ligt het allemaal niet Mariacat... Met de woorden "wat in mag kan ik niet" bedoel ik dat ik door invaliditeit in zowat alles beperkt ben : 1km stappen, 2km fietsen, 12km met auto, pijn bij lang zitten, liggen of staan (chronisch pijnpatiënt), financiëel beperkt wegens uitkering, ik woon op het platteland, geen vrouw, vriendin of kinderen...Maw veel vormen van genot heb ik niet. Door een immuniteitsprobleem is mijn levensverwachting sowieso beperkt, deze jaren wil ik niet ook nog doorbrengen in het steeds verlangen naar een sigarillo. Met 15kg overwicht zou ik nog minder mobiel worden ook. Snoepen doe ik nooit, tenzij je aperitieven ook snoepen noemt Wink ! Ik denk niet dat nicotine hier de boosdoener is, aangezien men de rook van een sigaar slechts gedeeltelijk inhaleert; van die nicotinekauwgom voelde ik me heel slecht en sigaretten zeggen me ook niks (meer). Dus de kleine dingen waar ik nog kan van genieten zijn 5 sigarillos en enkele glazen wijn per dag....Let wel : ik ga niemand aanraden te starten met roken of te blijven roken, gezond kan het idd niet zijn, laten we wel wezen, maar elk geval is apart toch? Grtjs.

Van: GoodEsmerald Verzonden: 14-10-2007 19:23
Marc,
In jouw situatie kan ik alleen maar zeggen: geniet van de dingen die je een betje plezier geven in het leven. Het is waarschijnlijk nog maar zo kort....
Ik rook niet, heb nooit gerookt en zal ook nooit gaan roken. Drinken doe ik met mate: na twee glazen wijn of één borreltje sta ik al op mijn kop...
Groetjes,
GoodEsmeralda

Van: mariakat11 Verzonden: 14-10-2007 19:41
............. maar elk geval is apart toch? ............
Helemaal waar Marc.
Ik zou zeggen Marc, Als je aan die paar sigaartjes per dag nog zoveel plezier kunt beleven, zou ik die ook lekker oproken.
En een enkel of 2 glaasjes alcohol per dag, kan zelfs een positief effect hebben op je bloedsomloop.
Zeker als je heel weinig beweging kunt nemen. Het houdt het bloed aan het draaien zou je zo kunnen zeggen.
Maria

Van: ElisabethCat Verzonden: 14-10-2007 23:59
Hier ben ik het ook helemaal mee eens.
Bedoelde je eigenlijk mij i.p.v. Maria, Marc?
Helaas lees ik de meeste berichten niet meer, en ontgaat me veel. Sorry, maar ik wist niets van jouw persoonlijke situatie en je invaliditeit.
Een paar jaar geleden was ik bij iemand op bezoek. Er was geen koffie, met veel moeite kwam er oploskoffie. Er was geen suiker, want suiker was een soort drugs. Er was geen wijn, want tja, wijn was natuurlijk ook niet goed. Deze man liep wel met zelfmoordgedachten. Hoe bizar kan het zijn! Ik wilde weg en ben ergens wat met hem gaan eten en heb er wijn bij besteld. Hij nam maar één glaasje.
Liefs en heel veel sterkte
Elisabeth

Van: x_a_n_t_i_a Verzonden: 15-10-2007 22:02
aha, ik mixte mariacat met elisabethkat.... eigenlijk een antwoord aan beiden.
Maar ik ben wel degelijk in de war, steeds meer en meer. Vandaag oproeping gekregen van riziv, voor controle, nadat ik pas (maart 07) als invalide erkend was door expert van tegenpartij... met terugwerkende kracht van 3jaar... Dus : men neemt wel aan dat ik sinds juni 2004 invalide was, maar niet dat ik dit vandaag nog ben...? deze mensen maken ons gek en depressief : hoe geraak ik daar (ga sinds 3j nog nauwelijks buiten), wat moet ik voorleggen, wat moet ik zeggen, waar zijn mijn x-rays?, het spookt allemaal door mijn hoofd en ik zie niet helder meer. Is dit niet wat men noemt "psychische decompensatie"? Eerst werd ik beschouwd als psychisch patient, dan als psychosomatisch, dan als hypochonder...tot een bloed- en uithoudingstest alles bewees, maar men moet het dan nog willen zien ook he... Tenslotte wordt men door al dit gerompslomp en administratieve bekvechterij wél depressief, dus wél psychisch...Wishfull pro....? Waar ik overal heen moest en wat ik allemaal voor moest leggen, onderzoeken ondergaan, diagnose na 15 minuten bij neuropsycholoog.. tegenover 250u bij psychologen (niet)weegt wél door...om écht gek van te worden. Zeker als men fysiek steeds op zijn tandvlees zit. Verwonderlijk dat veel mensen er steeds meer zin in krijgen om er een eind aan te maken(tja, waarom zijn de zelfmoorden in België eigenlijk zo hoog hé?), al deze corrumpterende en corrupte artsen die hun eed aan hun laars lappen, intimidatie, psychische terreur, manipulatie, belangenverstrengeling, collusie en misleiding, enkel uit zijn op een zo hoog mogelijke vergoeding(100€/u, 300€/zitting,18000€ voor advocaat...enz) waarbij de patient enkel als lijdend voorwerp dient... zie hiervoor http:/tinyurl.com. Wij dienen enkel als lokaas om deze hoge heren een hoge vergoeding te laten opstrijken of met enige eer te laten rondlopen én de kans op promotie, leve België!!

Van: GoodEsmerald Verzonden: 18-10-2007 17:23
Marc,
Ja dat valt niet mee als je niet geloofd of begrepen wordt. Het is soms een hele weg om je diagnose te krijgen. Bij mij heeft het 14 jaar geduurd en het was mijn huisarts die me mijn diagnose gaf. Verder weet ik weinig van de situatie in België.
Groetjes, GoodEsmeralda

_________________
Groeten, Maria.
Relatie en Depressie.
Terug naar boven Ga naar beneden
http://psychosoof.actieforum.com
emma-emily

avatar

Aantal berichten : 456
Woonplaats : westfriesland
Registration date : 26-01-09

BerichtOnderwerp: Re: Roken.   17/4/2009, 17:26

............. maar elk geval is apart toch? ............

Yes
me, I and myself

_________________
hartelijke groeten van Emma-Emily
Terug naar boven Ga naar beneden
 
Roken.
Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Relatie en Depressie :: Persoonlijk :: Schrijfforum-
Ga naar: